จากเอนทรี่ Development? Evolution? ภาคเเรก หลายๆคน(ที่เข้ามาดูเเล้วไม่ยอมเม้นต์ หึ โกรธนะตัว เเต่ชั้นพอจะรู้นิสัยพวกเเกเเล้วเเหละว่าไม่ค่อยเม้น<<อันนี้ไม่ได้หมายถึงเพื่อน CUD นะ อย่าเข้าใจผิด)ทักท้วงเข้ามาว่า "นังเหลียวหยวนวาดพวงกุญเเจไว้ตั้งเยอะ ไหงไม่เอามาลงให้ดูบ้างเลยล่ะฟะ"

 อันที่จริงนังเหลียวหยวนก็พยายามลงเท่าที่ลงได้เเล้วนะเคอะ เเต่ถ้ามากกว่านี้มันจะจัดรูปลำบาก(เพราะป๋าคอมเเรมน้อยด้วยล่ะ) ก็เลยขออณุญาติเเยกออกมาต่างหากอีกเอนทรี่นึงก็เเล้วกันนะจ๊ะ

 ขอทำความเข้าใจกันก่อน ว่าภาพมันอาจมีลายน้ำเลอะเทอะก็อย่าว่ากันนะ มันมีบางส่วนที่ทำขายด้วย เเต่เพราะนังเหลี่ยวหยวนกำลังรีบจะไปเรียน Natural science เลยไม่อีร้าคร่าอีรมใส่ลายน้ำมันซะทุกรูป(เเต่พอไปถึงห้องเรียนปรากฏว่าวันนี้ไม่มีเรียนซะนี่ เลยได้กลับมานั่งเขียนเอนทรี่นี้ต่อ) เเต่ถ้าเพื่อนๆผู้ใดสนใจตัวไหนก็ติดต่อมาได้หลังไมค์นะจ๊ะ จะลดให้เป็นพิเศษ หุหุ<<นังเหลียวหยวนหน้าเลือดซะงั้น

เริ่มจากตรงไหนดี...ซักปี2005-2006 ล่ะมั้งตอนนั้นอยู่ม.3

คู่อมตะ จูล่งกับหลิวอี้ ก็ยังไม่ได้เป็นพวงกุญเเจซะทีเดียวหรอก เพราะตอนนั้นยังหาที่เคลือบไม่ได้ เเต่นังเหลียวหยวนก็เอารูปจูล่งสุดที่รักมาทำเป็นที่คั่นหนังสือซะนี่ (ส่วนหลิวอี้ก็ถูกลืมไปเลย เพิ่งมาค้นเจอเมื่อไม่นานมานี้)

ถัดมาก็แระมาณม.4 ปี 2006-2007 

โอ้วฮุยจากเรื่องจิ้งจอกภูเขาหิมะ ตอนนั้นบอร์ดเราบ้ากันมากนี่ เลยถือโอกาสทำเป็นของเเจกตอนมีตติ้งซะเลย ตอนเเรกมัเทียเล้งซู่กับอ้วงจีอีด้วยล่ะ เเต่ทำไม่เสร็จเลยเหลือเเต่โอ้วฮุยตัวเดียว

เอ็ดกับคันดะ ตอนเเรกจะทำขายงานปีใหม่โรงเรียนเเต่เพื่อนดันลืมปริ้นท์มาเลยได้ได้ขาย เเหะๆ

ฉีฟุ เค่อฉินเเละนายกองฉี จากเรื่อง The lost memoryI ที่เราวาดลงวารสารชมรมการ์ตูน เป็นชุดเเรกที่ได้ทำออกมาเป็นพวงกุญเเจเเบบจริงๆจังๆ ปัจจุบันเรายังเห็นเเม่เราห้อยฉีฟุไว้ที่กระเป๋ากีฬาอยู่เลย 555+

จูล่งกะลกซุน เเฟนอาร์ต Dynasty warriors เป็นชุดเเรกที่เอาไปขายลงงานการ์ตูน ฝากโอจี้ไปขาย(ลองลงสีผมจูล่งด้วยเทคนิคใหม่ เเต่ไม่เวิร์คเเฮะ) ได้ข่าวว่าขายไม่ค่อยออกเเฮะ

 

 เข้าสู่ช่วงม.5 ปี 2007-2008

เริ่มต้นด้วยจื้อเหวินกับจี้หง เพื่อสนิทที่ร่วมทุกข็ร่วมสุขกันมาตั้งเเต่ยังเด็กจากการ์ตูนไม่กี่หน้าที่เราเเต่งในวันฝนพรำ (เเต่ดูเหมือนหลายๆคนจะชอบก็เลยทำเป็นพวงกุญเเจออกมา จับคู่ Y ซะดีมั้ยเนี่ย หุหุ) ไว้วันหลังจะเอาการ์ตูนมาลงให้ดู อ้อดูเหมือนจะชื่อเรื่อง promise มั้ง เพราะทั้งสองคนนี้จะสัญญาอะไรบางอย่างเอาไว้ เเต่โชคชะตาทำให้คนหนึ่งทำตามสัญญาที่เคยให้ไว้ไม่ได้

 ปี 2007-2009 ปีเเห่งการ Admission-เข้ามหาลัยปี1(ขอรวบ2ปีนะ) เเต่ก็เป็นยุคทองของการขายพวงกุญเเจเช่นกัน 555+

 

เริ่มด้วยเฮียมังกรฟ้าจากนิยาย(ลำนำวิบัติ)ของเรา ความจริงต้องมีอาเหม็ดกับพาลาเกียด้วย เเต่เพราะช่วงนั้นเรียนพิเศษเยอะ นิยายก็ดอง เลยเหลือเเค่เฮียมังกรฟ้าตัวเดียว เเต่เราก็เอาเฮียเเกๆผห้อยมือถือไว้ตั้งนานเเนะ เพิ่งหายไปตอนเข้ามหาลัยไม่นานมานี้เอง(ใช้คุ้ม)

เซ้นต์เซย์ย่าที่หลายๆคนอาจจะเห็นบ่อยในงานการ์ตูนต่างๆ โกลด์เซ้นต์+ฮาเดส จาก 12 ตอนนี้ยังมีเเค่ 3 (อันที่จริงมีคนรีเควสมิโลไว้ด้วยเเหละ เเต่ดองไว้นานเป็นปียังไม่มีเวลาทำซะที) เเล้วจะค่อยๆมีตัวอื่นตามมาอีกจ้า

 

 

 

ต่อไปก๊อ เฮตาเลีย!!! ที่กำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ ที่มาของรายได้เทน้ำเทท่า(ซะเมื่อไหร่ ยังไงของโอจี้คุงก็ขายดีกว่า) ตาน้องกิลดูน่ากลัวจริงๆ นังขนุนจองลิทัวเนียไว้ข้ามปีก็ยังไม่มาเอา<<มาเอาซะทีเด๊

 ปู่ฮาคุเรย์จากเซ้นต์เซย่า ชอบปู่เเกเลยวาดไว้เล่นๆ ตอนนี้ปู่ตายเเล้วจะเลิกอ่านดีมั้ย? 555+

 

หงสา สุดยอดการ์ตูนปวดขมองเเห่งปี(เเต่เราก็ชอบอ่านนะ อิอิ) เสี่ยวม่านกับเหลี่ยวหยวนหว่อ ทำไปเเจกตอนมีตติ้ง เเต่เหลืออยู่ 8 ตัวเลยเอามาขายซะเลย (เห็นใครบางคนบ่นว่าเสี่ยวม่านเหมือนจิ้งจก เหมือนตรงไหนฮึ ) จะว่าหว่อหน้าตาเเปลกๆล่ะมากกว่า

จากนิยายที่เรายังไม่เคยลงที่ไหน 555+(ตอนนี้มีคนเดียวที่ได้อ่านเนื้อเรื่องเต็มๆ คือ มณ.บูรพา) MJH: The sound of thunder ชื่อเรื่องมาจากชื่อดาบของพระเอก เป็นเรื่องเเนวย้อนอดีต ท่องอนาคตเเบบที่เราถนัดน่ะเเหละ เเต่เพราะกะจะเป็นเรื่องที่เอาจริง(กว่าลำนำฯ)เลยวาดไว้เป็นกำลังใจก่อน (ถึงกระนั้นได้ข่าวว่ามันมีสปอยลับๆ ออกไปทางมณ.บูรพาเเล้วไม่ใช่เหรอ เห็นได้ยินว่ามีเเฟนคลับหมอวัสส์เยอะอยู่นิ)

เเกนดาล์ฟ วาดเล่นๆเพราะเเค่อยากลงสีขาว 555+(ไหงไม่วาดจูล่งล่ะ)  ความจริงมีเวอร์ชั่นพ่อมดเทาอีกตัว เเต่ความอยากเหือดหายเลยขี้เกียจทำเเระ

 ออริ ท้าวจตุโลกบาล CG vs Copic (ตอนนี้ยังมีเเค่3) กำลังหัดใช้โคปิดอยู่ เเต่กลายๆคนบอกว่า CG กินขาด 555+ ตอนนี้ท่านทั้งสามก็มี โคโมคุเท็น บิชามอนเท็น เเละ โซโจเท็น เรียงจากบนลงล่าง ส่วนจิโคคุเท็นกำลังอยู่ระหว่างการปั่น (ใครอ่านฤคเวทคงพอนึกออกล่ะสิ พวกเขาก็คือจตุมหาราชิกาทั้ง4ทิศยังไงล่ะ) จะทำไทชาคุเท็นเพิ่มดีมั้ยนะ? (ดูเหมือนว่าพวกท่านโดยเฉพาะบิชามอนกับโซโจเท็นหน้าดุเหลือหลาย ถ้าทำขายจะขายออกมั้ยเนี่ย)

 

ก็จบลงเเล้วสำหรับเรื่องพวงกุญเเจทั้งหมด เฮ้อ เมื่อย เหนื่อย หิว เอ๊ย อันที่สามนี่ไม่เกี่ยว เเต่หวังว่าคงพอใจกัน เเละที่สำคัญ เพื่อนๆทั้ง8มณฑลถ้าอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้....กรุณาเม้นต์ด้วยเฟ้ย!! เเละก็ต้องขอบคุณเพื่อนๆ CUD, Goth ring เเละผู้ที่เเวะมาเยี่ยมเยียนที่อุตส่าห์อ่านอะไรที่เยิ่นเย้อมาจนกระทั่งถึงบรรทัดนี้(เเละผู้ที่อุดหนุนพวงกุญเเจเราในงานการ์ตูนด้วยนะ)

 

edit @ 14 Sep 2009 18:24:28 by ZhaoZiLONG

ไม่รู้ว่าตัวเองจู่ๆก็เป็นอะไรขึ้นมา จู่ๆก็อยากทำรีวิวการ์ตูนสักเรื่อง ก็เลยเลือกเรื่องดาวเทพพิทักษ์ธรรมนี่เเหละ เพราะเป็นการ์ตูนเรื่องเเรกๆที่เราอ่าน (ตั้งเเต่สมัยป.5เเน่ะ) เห็นเเล้วติดใจลายเส้นเลย ก็เลยตามอ่านมาตลอด 8 ปี โดยปกติจะออกปีละเเค่2เล่มเอง เเต่สนุกอย่าบอกใคร ปัจจุบัน 16 เล่มจบจ้า เพิ่งจบได้ไม่นาน

ชื่อเรื่อง: ดาวเทพพิทักษ์ธรรม (hokuso fuunden)
โดย : Takiguchi Lingling (คนเขียน2คนเป็นพี่น้องกัน)
เเนวเรื่อง : Action (จิงเหรอ?)
จำนวน : 16 เล่มจบ

 

เอาล่ะ มาดูกันดีกว่าว่าการ์ตูนที่ชื่อเเปลกๆไม่คุ้นดูนี่เกี่ยวกับอะไร เฉลย!!! มันก็คือเปาบุ้นจิ้นเวอร์ชั่นการ์ตูนผู้หญิงนี่เอง เอาภาพปกเล่ม1,3,5,6ไปดูกัน(เป็นเวอร์ชั่นญี่ปุ่นนะ ของไทยขี้เกียจสเเกน)

 

^มุมล่างเล่ม5 ฮ่องเต้หล่ออย่างเเรง ที่เร่มอ่านก็เป็นเพราะฮ่องเต้นี่ล่ะ มุมบนเล่ม6 พี่ชายคนหนึ่งของเยี่ยหัว

โดยเนื้อเรื่องช่วงเเรกๆนั้นจะโฟกัสที่ท่านเปา โดยท่านเปาเวอร์ชั้นนี้จะถอดวิญญาณไปนรกได้ด้วยเวลาที่จนปัญญาจะเเก้ไขคดีจริงๆ (จำไม่ได้ว่าในหนังถอดวิญญาณไปนรกได้รึเปล่า เคยดูตั้งเเต่สมัยเด็กๆเลยจำไม่ค่อยได้555+) โดยภาคการ์ตูนนี้นอกจากคดีที่คนเขียนเเต่งขึ้นเองเเล้ว ก็ยังมีคดีสำคัญๆที่ปรากฎในหนังอยู่หลายคดีเหมือนกัน เช่น คดีราชบุตรเขย(จินเซี่ยงเหลียงกับเฉินซื่อเหม่ยนั่นเเหละ) เเละคดีสับเปลียนรัชทายาท

 

เเต่พอซักเล่ม4-6 นางเอกของเราปรากฎตัว เรื่องจึงไปโฟกัสที่จั่นเจา(ที่ดูเหมือนจะเป็น)พระเอกของเรื่องเเทน นางเอกของเราชื่อ ติงเยี่ยหัว เป็นนางเอกที่บู๊เก่งพอๆกับจั่นเจาจนทำงานเเทนกันได้(เเถมตอนเเรกจั่นเจายังคิดว่าเป็นเด็กผู้ชายอีกเเน่ะ) เเต่อาเจ๊คนนี้มีเบื้องหลังที่ทำให้เล่มหลังๆกลายเป็นการ์ตูนเครียดไปโดยปริยาย เเต่นอกจากเรื่องสวีทของสองคนนั่นเเล้ว ยังพอมีคดีให้สนุกอยู่บ้าง โดยมีหนูขนทองไป๋อี้ถังศัตรูหัวใจที่ชอบเยี่ยหัวมาตั้งเเต่เเรก เเต่เยี่ยหัวไม่เลนด้วยเพราะอี้ถังเจ้าชู้ จอมยุทธ์ฝาเเฝดพี่ชายของเยี่ยหัว(ที่หนึ่งในนั้นจีบพี่ของอี้ถังอยู่เเต่เจ๊เเกไม่เล่นด้วยเหมือนกัน) เเละโอวหยางชุนจอมยุทธ์เเดนเหนือมาร่วมวงด้วย ตอนหลังฮ่องเต้ก็ตกหลุมรักเยี่ยหัวด้วยอีกคนเเล้วฉกเยี่ยหัวไปจากจั่นเจาเฉยเลย สงสารเฮียหน้าหวานของเรา - -" ช่วงหลังๆมีกบฏเพื่อสังหารฮ่องเต้เเละจั่นเจากับเยี่ยหัวต้องไปเกี่ยวของด้วย สุดท้ายจะจบลงเช่นไร ไปหาอ่านกันเองนะจ๊ะ

ปกเล่ม 12 นี่เเหละคู่พระนางของเรา ทีนางเอกไม่เคยยอมใส่ชุดผู้หญิงให้พระเอกเห็นเลย ^^

มาดูตัวละครเด่นๆกัน

ท่านเปา

เฮียจั่นเจา

เยี่ยหัว

ไป๋อี้ถัง

โอวหยางชุน

ราชครูผัง (คนนี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากับท่านเปา คอยหาโอกาสโจมตีท่านเปาอยู่ตลอดเวลา)

ผังเฟยเอี้ยน (ธิดาราชครูผัง ภรรยาในอนาคตของอี้ถัง)

เเค่นี้ดีก่า เดี๋ยวจะกลายเป็นเอนทรี่โหลดโหดเอา

 

อันที่จริงท่านเปาภาคนี้มีภรรยาด้วยนะ ท่านศรีภรรยาท่านน่ารักมากเลย ^^ จนตอนเเรกเยี่ยหัวคิดว่าจั่นเจาชอบผู้หญิงเเบบท่านศรีภรรยาของท่านเปาซะอีก (มีเรื่องให้เข้าใจผิดกันอยู่เรื่อย...คู่นี้ - -) ถ้าใครชอบเเนวการ์ตูนผู้หญิงลายเส้นสวยๆ ดำเนินเรื่องสบายๆ ไม่เครียด รับรองอ่านเรื่องนี้ไม่ผิดหวังเเน่

ปล. มีบางคนบอกว่าท่านเปาในดาวเทพฯหน้าตาหล่อเกินไป อันนี้มาเเก้ต่างให้ท่านเปาค่ะ

 

ทุกคนคงจะคุ้นชินกับท่านเปาที่หน้าตาอย่างนี้ใช่ไหมคะ?

(เป็นท่านที่หน้าตาอัปลักษณ์ เเละมีชีวิตช่วงเรกรันทดเพราะหน้าตานี่เเหละ)

อันที่จริงตามปวศ.นั้น ไม่ได้มีการบันทึกว่าท่านเปามีความบกพร่องทางด้านรูปร่างหน้าตาเเต่อย่างใด เเต่ต้นเหตุเกิดจากคนนี้

ท่านเต็กเช็งค่ะ!!! (หารูปจากตอนที่อยู่ในเรื่องเปาบุ้นจิ้นไม่เจอ เลยเอาซีรีย์อื่นเเทนก็เเล้วกัน) ท่านเป็นดาวบู๊คู่กับท่านเปาที่เป็นดาวบุ๋น (บางคนชอบเอาท่านเปาไปคู่กับท่านงักฮุย ซึ่งอันที่จริงทั้งสองเกิดร่วมราชวงศ์เดียวกันก็จริง เเต่เกิดห่างกันถึง 100 ปี ดาวบู๊ที่เกิดร่วมสมัยกับท่านเปาก็มีเเค่ท่านเต็กเช็งคนเดียวเท่านั้นเเหละ อันที่จริงท่านก็เก่งไม่เเพ้ท่านงักฮุยมีเดียว เเต่ไม่รู้ทำไมถึงไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก)

เข้าเรื่องต่อดีกว่า ตามปวศ.กล่าวว่า เต็กเช็งรับโทษเเทนพี่ชายจึงโดนสักหน้าส่งไปเป็นพลทหาร ต่อมาได้ชัยชนะในการรบจึงได้เลื่อนขั้นไปตามลำดับ เเต่สมัยก่อนไม่ได้มีเลเซอร์ลบรอยสักอย่างสมัยนี้ เพราะฉะนั้นเต็กเช็งเลยมีรอยสักติดหน้าอยู่เป็นที่อัปลักษณ์(เวลาออกรบเต็กเช็งจะมีวิธีพิศดาร โดยใส่หน้ากากทองเหลือง ปล่อยผมสยายให้ดูเหมือนภูติผีปิศาจ ทำให้ฝ่ายตรงข้างขวัญหนีดีฝ่อ เเล้วได้ผลด้วยเเฮะ) เเละท่านเองก็ตายไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะตรอมใจตายตั้งเเต่อายุ 49 เพราะถูกกังฉินใส่ร้าย (เออ...ตำเเหน่งนี้มันตำเเหน่งอาถรรพ์ชัดๆ ไม่ค่อยมีใครตายดีเลยซักคน)

คนเขียนเรื่องพงศาวดารชุดราชวงศ์ซ่ง (รวมเรื่องเปาบุ้นจิ้นด้วย) คงจะสงสารเต็กเช็งที่ไม่หล่อเเล้วยังอาภัพอีก เลยเขียนให้เป็นว่าตอนที่เง็กเซียนฮ่องเต็ส่งดาวบู๊-บุ๋นมาจุติ เกิดใส่หัวสลับกัน เลยกลายเป็นเปาบุ้นจิ้นอัปลักษณ์ เต็กเช็งหล่อไปเสี่ยนี่(เเถมอายุยืนถึง 80ปีอีก) - -"  คนทำหนังเขาก็หยิบเอาเปาบุ้นจิ้นที่อัปลักษณ์ในนิยายไปทำเป็นหนังนั่นล่ะ

คำถามเดียวพล่ามซะยาว - -" ไปอ่านหนังสือต่อเเระ ใกล้สอบกลางภาคขึ้นทุกที ปี1ต้องทำเกรดๆ

 

พอดีว่า ระหว่างที่กำลังหาข้อมูลมาอัพรีวิวภาคจงหยวน ก็ไปเจอสิ่งนี้เข้า

     

 มันก็คือ!! เกมมังกรอหังการ หมาป่าคะนองศึกนั่นเอง!! อยากเล่นมากมาย ว๊ายตายเเล้ว เพิ่งสังเกตว่าท่านจูล่งได้ขึ้นปกกะเค้าด้วย

 เป็นเกมเเนว RPG ของจีนฮับ นี่คือชื่อเกมเต็มๆ 龙狼传破凰之路 เป็นสามมิติ ต้องการที่ในฮาร์ดดิสตั้ง 1.91 GB เเน่ะ ที่เหลืออ่านไม่ออกฮับ เป็นภาษาจีน ยังไม่เคยลองเล่นเลยไม่รู้ว่าเป็นยังไง เเต่คาดว่าน่าจะเป็นเเนวคล้ายๆเกม จูล่ง ตำนานขุนศึกคู่บัลลังก์ ฮับ ถ้ามีโอกาสไปจีนก็อยากจะไปสอยมาลองเล่นดูเหมือนกัน

คราวนี้มาดูรูปกัน

หน้าเกมฮับ

มาซึมิ ตอนที่เป็นเทพธิดามังกร

ฉากในเครื่องบิน น่าจะเป็น MV เปิด (จำได้ว่าในการ์ตูน มาซึมิไม่ได้นุ่งกระโปรงสั้นขนาดนี้นี่หว่า)

ฉากตกลงมาที่เมืองซินเอี๋ย ตกมาทับเหลียนฮัวอีกตังหาก

status ของเหลียนฮัว

ตามด้วยตัวละครหลักที่รู้จักกันดี

อามาจิ ชิโร่

อิซึมิ มาซึมิ (พอดีหาที่เป็น official ไม่เจอ)

จูล่ง(สายผ้าคลุมท่านช่างยาวน่าดึงเหลือเกิน)

เหลียนฮัว (นังนี่สวยเกินหน้าเกินตา)

น้องสาม เตียวหุย

พี่รอง กวนอู

เเม่นางเย่อิง (ไม่น่าเชื่อว่าคุณนายมีผมสีม่วง)

ขงเบ้ง

มีอีกหลายตัว อาทิเช่น เล่าปี่ โจโฉ ชงต๊ะ เชี๊ยะเฟยหู่ ฯลฯ เเต่หารูป official ไม่เจอ เห็นเเต่รูปมันไม่ค่อยชัด (เเบบรูปมาซึมิ เเต่เพราะมาซึมิมันเป็นตัวเด่นเลยเอามาลง)

เเถมด้วย avatar ของสุดหล่อ สุดสวยทั้งหลาย (ไม่มีมาซึมิอีกล่ะ จูล่งหล่อกว่าในการ์ตูนอีกเเฮะ)
  

 

อย่างงี้ต้องเเปะเเฟนอาร์ตฉลอง(เอ...ตรูมีเเฟนอาร์ตมังกรอหังการมั้ยเนี่ย)

มีน่ะมีอยู่เเล้ว เเต่ขี้เกียจหา ไปคุ้ยๆเอาในเอนทรี่ development? evolution? เองก็เเล้วกัน

ว่าจะรีวิวภาคจงหยวนเเต่ได้เอนทรี่นี้มาเเทน งั้นรีวิวเอาไว้คราวหน้าๆก็เเล้วกัน

         *เมื่อกี้เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พอกด publish ปุ๊บมันดัน error ดีที่จากบทเรียนในเด็กดีทำให้ก็อปไว้ก่อนจะกด publish ข้อมูลจึงไม่หายเเต่อย่างใด โชคดีไม่ต้องมานั่งพิมพ์ใหม่ เฮ้อ*

 

           ปิดเทอม ว่างจัด...เลยไปรื้อการ์ตูนหงสาจอมราชันย์ออกมาอ่านอีกรอบทั้งชุด ก็ได้พบว่ามุมมองในบางเรื่องของตัวเองเปลี่ยนไป คงเพราะตอนที่อ่านหงสาครั้งเเรกเราอย่เเค่ม.2เอง ตอนนั้นยังซื้อใส บริสุทธิ์ อ่านไปก้ยังไม่เข้าใจเล่ห์เหลี่ยม+ความลึกของเรื่องนี้ ก็คิดเเค่ว่าหว่อกับสุมาอี้หล่อโฮกกกกกก เท่านั้น

          ตอนเเรกที่เห็นปกหนังสือเล่มนี้มันก็ไม่ได้ดึงดูดสายตาเด็กผู้หญิงม.2คนนี้เเต่อย่างใด เเถมตัวดำเนินเรื่องยังเป็นสุมาอี้ที่เราเกลียดเพราะทำขงเบ้งสุดหล่อของเราตายอีก(โปรดเข้าใจ เมื่อก่อนใสซื่อบริสุทธิ์คิดว่าฝ่ายเล่าปี่เป็นพระเอก โจโฉเป็นตัวร้าย เเต่เมื่อวันเวลาผ่านไป ได้รู้ตื้นลึกหนาบางมากขึ้น เราก็เลยไม่ได้ชอบขงเบ้งเหมือนเมื่อก่อนอีกเเล้ว) เเต่ก็ซื้อเพราะเเค่ว่าเห็นมันเกี่ยวกับสามก๊ก เเต่ไปๆมาๆปกเรื่องนี้สวยวันสวยคืนซะงั้น

          ตอนเเรกเรื่องนี้ไม่ได้เริ่มเหมือนสามก๊กทั่วไป(ที่เริ่มด้วยเรื่องคำสาบานในสวนท้อหรือไม่ก็โจรโพกผ้าเหลือง)เเต่เริ่มด้วยสุมาอี้ในวัยชราถูกสังหารโดยปิศาจตาเดียว ต่อจากนั้นก็จะเล่าย้อนไปถึงวัยหนุ่มของสุมาอี้ เรื่องของมือสังหารกลุ่มสกุลสุมา"ซากทัพ"ซึ่งทุกคนล้วนเเต่มีความพิการ เช่น เเขนขาด ขาขาด หนวกใบ้ จะไปสังหารฮือหลิน(มันเป็นคร้าย~~ไม่เคยได้ยินชื่อเลย) เขาบอกว่าเป็นกุนซือของราชสำนักเป็นพี่ของลิโป้เเฮะ เมื่อมีมือสังหารมาก็ต้องปรากฏวีรบุรุษขึ้น "เตียวหว่อ" เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาน่าเจี๊ยมาพร้อมกับเพลงกระบี่เสียงสานอันร้ายกาจ ออกมาจัดการมือสังหาร เเต่อันที่จริงเเล้วเตียวหว่อนี่เเหละคือหัวหน้าซากทัพผู้พิการด้านความรู้สึก ฮือหลินมัวเเต่ตกตะลึงในความหล่อของเตียวหว่อจึงถูกเตียวหว่อสังหาร 555+

            เมื่อตั๋งโต๊ะเริงอำนาจในเมืองหลวงก็ถึงคราววีรสตรีกันบ้าง ทุกคนยังจำเตียวเสี้ยนได้มั้ยเเท้จริงเเล้วนางคือ"เสี่ยวม่าน" มือสังหารของซากทัพปลอมตัวมาเพื่อหาทางสังหารตั๋งโต๊ะ (อาเจ๊คนนี้ความจริงเป็นขันที เเต่เเอบรักหว่ออยู่ข้างเดียว) ก็ได้ผลเมื่อหว่อร่วมมือกับลิโป้ฆ่าตั๋งโต๊ะได้สำเร็จ

 ตรงนี้นิดนึงมีตอนนึงที่เสี่ยวม่านร้องเพลงคะนึงหาบ้านเกิดของฮือหลันต่อหน้าตั๋งโต๊ะเพื่อปลุกใจทหาร เเบบว่าเราอ่านเเล้วขนลุกเลยอ่ะ(...เเกเป็นนายกองของตั๋งโต๊ะกลับชาติมาเกิดหรือไงฟะ - -")เเม่เเต่ตอนนั่งพิมพ์อยู่เดี๋ยวนี้พอตึกถึงก็ขนลุกเเระ จำได้ไม่หมดเดี๋ยวไว้ค่อยหามาลงอีกที

 เจ๊ม่านเวอร์ชั่นเตียวเสี้ยน เดี๋ยวมีเวอร์ชั่นเจ๋าซือมายั่วโจโฉอีก

 บลา บลา~~ ขออนุญาตข้ามเพราะเดี๋ยวจะไม่ถึงจุดประสงค์ของเอนทรี่นี้ซะที ไว้เดี๋ยวว่างๆจะทำรีวิวใหม่อีกรอบ

           อันที่จริงตั้งเเต่อ่านสามก๊กมา เราก็ไม่ได้ชอบลิโป้กับสมัครพรรคพวกมากมาย(ยกเว้นเตียวเลี้ยว) เเต่หลังจากที่อ่านหงสามา4ปีเต็ม ลิโป้มันก็โผล่มาตั้งเเต่เล่มเเรกก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนัก (เเต่ลิโป้กับเล่าปี่เรื่องนี้ดูฉลาดกว่าที่คิด โดยเฉพาะลิโป้) เเต่พอเล่ม32 ลิโป้ตายนี่สิ ก็เลยรู้ว่าตัวเองชอบลิโป้กับพวกพ้องมากขนาดไหน เล่ม 32 นี่เป็นอะไรที่บีบคั้นมาก (ได้ยินว่ามีบางคนอ่านเเล้วน้ำตาซึม) ทีนี้ก็จะพูดถึงตัวละครฝ่ายลิโป้กันทีละตัว

ลิโป้

 

ลิโป้ภาคนี้ดูจะฉลาดกว่าลิโป้ในภาคอื่นๆ เเต่หลังจากที่สูญเสียลูกสาวไปกลางสนามรบ(ลูกสาวลิโป้น่ารักมากๆ ภูมิใจที่เกิดเป็นคนเเซ่ลิ คนเเซ่ลิไม่กลัวอะไรทั้งนั้น เเต่ไม่ภูมิใจที่เกิดเป็นผู้หญิงเพราะช่วยพ่อรบไม่ได้ เป็นเด็กผู้หญิงที่เเจ่มจริงๆ) ลิโป้เลยเศร้าหนัก ตอนนั้นน้ำท่วมเมืองด้วยล่ะ เตียวเลี้ยวก็ป่วย โกซุ่นก็บาดเจ็บสาหัส หน่วยถล่มค่ายก็ถูกกวาดล้างทั้งหน่วย คนหนีออกจากเมืองมากขึ้นเรื่อยๆ ลิโป้เลยได้เเต่นั่งจมปลักกินเหล้า ทะเลาะกับเตียวเลี้ยวอีกต่างหาก เป็นชนวนไปสู่การถูกลูกน้องกบฏไปเข้ากับโจโฉในที่สุด

เเต่ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมตอนเเรกที่ถูกโจโฉจับลิโป้ถึงต้องร้องขอชีวิตจากโจโฉด้วย(สงสัยอ.เฉินเเกไม่อยากบิดเบือนจากสามก๊กฉบับจริง) เเถมไอ้คนที่เข้ามาเตะลิโป้จนได้สติดันไว้ผมทรงเดดล็อกอีก555+

ตันก๋ง

กุนซือคู่บุญลิโป้ ฉลาดเอาเรื่องอยู่ เเต่สู้คลื่นลูกใหม่อย่างพิศดารบอยเเบนด์+สุมาอี้ไม่ได้ อันที่จริงก็สู้ได้นะ ตอนสุดท้ายทำให้สองในเเปดพิศดารอึ้งไม่รู้จะโต้เเย่งอย่างไรดี ลุงเเกเป็นจอมปราชญ์จริงๆ เเบบว่าอ่านถึงบทตันก๋งเเล้วท้อใจมากเลย "งานนี้เหลือเพียงต้องพึ่งหน่วยถล่มค่ายของโกซุ่นเท่านั้น" หารู้ไม่ว่าหน่วยถล่มค่ายที่อยู่นอกเมืองถูกโจโฉเก็บกวาดไปเรียบร้อยเเล้ว

โจโฉเห็นเเก่ที่เป็นเพื่อนมานานจะไว้ชีวิตตันก๋งเเต่ตันก๋งไม่ยอมขอตายท่าเดียว เเม้ว่าโจโฉจะอ้างเรื่องเเม่กับลูกสาวของตันก๋งมาอ้าง ตังก๋งก็ยังคงภักดีกับลิโป้ไม่เปลี่ยนเเปลงขอตายสถานเดียว โจโฉเลยจำเป็นต้องประหารตันก๋ง ก่อนที่ตันก๋งจะถูกประหารโจโฉพร้อมกับขุนนางนายทหาทั้งปวงที่อยู่ที่ลานประหารได้ประสานมือทำความเคารพเขาเป็นครั้งสุดท้าย หลังจากนั้นโจโฉก็ดูเเลเเม่ของตันก๋งเป็นอย่างดีเเละจัดหาคู่ครองที่เหมาะสมให้ลูกสาวของตันก๋ง

 เตียวเลี้ยว 

 

เตียวเลี้ยวเป็นอดีตมือสังหารเช่นเดียวกับหว่อ ดูเหมือนเขาจะไม่พอใจลิโป้จนทะเลาะกันอยู่บ้าง(เรื่องกวนอู?) เเต่พอตอนที่ลิโป้กับกอสุ้นหนีกองทัพโจโฉลงน้ำมา เตียวเลี้ยวก็ไม่ลังเลที่จะถอดเสื้อเกราะคว้ากระบี่เล่มเดียวว่ายน้ำออกไปช่วยลิโป้กับโกซุ่น ทั้งๆที่น้ำเย็นมากเเล้วหลังจากนั้นเตียวเลี้ยวก้ป่วยหนักจนไม่มีเเรงจะวาดเพลงกระบี่ เมื่อกองทัพของโจโฉบุกเข้าเมืองมา เขาก็ยอมเสียสละตัวเองสู้กับกองทัพโจโฉทั้งกองทัพเพื่อถ่วงเวลาให้ลิโป้หนี(เเต่ลิโป้ถูกลูกน้องกบฏจับมัดเเล้วเลยหนีไม่ทัน) 

โจโฉมองออกว่าเตียวเลี้ยวเป็นเพชรเม็ดงามที่กองทัพต้องการ จึงคิดจะเกลี้ยกล่อมไว้เป็นพวก เเต่เตียวเลี้ยวที่เเม้โดนจับมัดด่าโจโฉเสียๆหายๆอยู่ท่าเดียวเเล้วบอกว่าขอตายตามตันก๋งไป(เตียวเลี้ยวในฉบับนิยายก็เป็นเช่นนี้) จนพี่น้องตุ้น-เอี๋ยนบอกว่าปล่อยมันตายๆไปเถอะ เเต่โจโฉเสียดาย มิอาจปล่อยให้เด็กหนุ่มหน้าตาดีขนาดนี้หลุดมือไปได้(เฮ้ย!) เพราะโจโฉเคยได้ยินมาว่าเตียวเลี้ยวผู้นี้รับมือยากกว่าลิโป้ผู้เป็นนายเสียอีก

 ในที่สุดได้เล่าปี่(ที่ดูฉลาดกว่าภาคอื่นๆ) เกลี้ยกล่อม(ทำไมไม่เป็นกวนอูล่ะ? จะจิ้นวายซะหน่อย) เตียวเลี้ยวจึงยอมมาอยู่กับโจโฉ

โกซุ่น(กอสุ้น)

ปกเล่ม30ของไทยมีเเค่เตียวเลี้ยวคนเดียวก็งงอยู่ว่าทำไมเตียวเลี้ยวถึงทำท่าอย่างงั้น(ลองเอามือปิดด้านลุงกอดูเเล้วจะรู้สึกว่าปกฉบับนี้มันเเปลกๆ - -) ไปๆมาๆเลยรู้ว่าอีกข้างมีลุงกออยู่ เข้าใจล่ะ

 กับกอสุ้นที่เฉยๆมาตั้งเเต่เล่มเเรกๆ บางที่ก็เห็นลุงเเกยืนอยู่บนหลังคาบ้านมองดูลิโป้ตะลุมลอนพร้อมกับบ่นว่า "เฮ้อ นี่มันศึกของคนๆเดียวชัดๆ" "ไปกันเถอะ ที่นี่ไม่มีอะไรให้เราทำเเล้ว" (เพราะเฮียลิกวาดเรียบ)

 กอสุ้นเป็นคนเดียวที่ทำให้เราร้องไห้ตั้งเเต่เล่มที่เเล้ว(31) เป็นคนที่จงรักภักดีกับลิโป้มากถึงมากที่สุด ลุงกอเป็นหัวหน้าหน่วยถล่มค่ายฮับ หลังจากหน่วยถล่มค่ายทั้งหน่วยถูกโจโฉจัดการหมดเหลือเพียงกอสุ้นคนเดียวที่อยู่ในชุดลำลองเท้าเปล่าถือง้าวสู้ตายถวายชีวิต จนหักวงล้อมออกไปได้เเต่ก็บาดเจ็บ เเถมออกไปช่วยลิโป้ที่รบเเพ้ขุนพลโจโฉหลังจากเสียลูกสาวอีกเเน่ะ ตอนนั้นลิโป้อาการเเย่มากทำทวนหล่นหวิดจะตกหลังม้ากอสุ้นคว้าไว้ทันรีบดึงลิโป้มากอด(เฮ้ย!) กอดไว้ไม่ให้ตกเฉยๆนะ หลับจากนั้นยังต้องข้ามน้ำเพื่อจะเข้าเมืองอีก พี่ตุ้นมีเรือไล่ล่ามาอย่างดุเดือด(ตอนนี้หน้าตาพี่ตุ้นน่ากลัวชิบ) ลิโป้กับกอสุ้นไม่มีเรือเลยได้พะบู้กันกลางน้ำ ระหว่างที่สู้กันในน้ำกอสุ้นโดนพี่ตุ้นจิ้มไปจึ้กนึงที่กลางหลัง โดนเส้นประสาท ทำให้เป็นอัมะพาตเดินไม่ได้อีกตลอดชีวิต ทั้งลิโป้ทั้งลุงกอเหนื่อยด้วยกันทั้งคู่ได้เตียวเลี้ยวกับทหารในเมืองมาช่วยทัน เลยได้เข้าเมืองอย่างปลอดภัย

จบ.....

เหรอ?

ไม่จบน่ะสิ...เเค่เป็นอัมพาตไม่สามารถหยุดความภักดีของโกซุ่นที่มีต่อลิโป้ได้ เมื่อลิโป้โดนจับมีทหารฝ่ายโจโฉล้อมรอบบ้านพักของลิโป้ โกซุ่นใช้ทวนไม่รู้กี่เล่มผูกเชือกดามตัวให้นั่งอยู่บนหลังม้าได้บุกเดี่ยวฝ่าดงข้าศึกขึ้นมาช่วยลิโป้ พร้อมกับคำพูดที่ว่า "จิตวิญญาณถล่มค่ายไม่มีคำว่าถอย!" "ข้า...ไม่ยินยอมพร้อมใจ!" ไม่ยินยอมพร้อมใจให้ลิโป้ตายในสภาพทุเรศๆอย่างนั้น จนถึงขนาดยอมสละชีวิตตนเองได้ เเม้ขณะที่ความตายจะมาเยือน เขาเป็นผู้เดียวที่มองลิโป้เป็นดั่งเทพนักรบเสมอไม่ว่าบัดนี้ลิโป้จะออกเเอเเละสิ้นหวัง จนถึงขนาดบอกโจซุ่งว่า"ถ้าเป็นเมื่อก่อน เจ้าคงทำได้เพียงเเค่คุกเข่าร้องขอชีวิต" โกซุ่นยอมตายเพื่อลิโป้เเต่หาใช้ลิโป้ที่อ่อนเเอที่ถูกจับมัดอยู่ไม่ เเต่เป็นลิโป้ที่เป็นดั่งเทพนักรบที่ติดตรึงอยู่ในใจของเขา...นับถือลุงเเกจริงๆ

เสียดายจะไม่ได้เห็นหัวเถิกๆของลุงอีกเเล้ว...

 เสี่ยวม่าน

เสี่ยวม่านหลังจากออกจากซากทัพตามหว่อไปก็ได้จับพลัดจับผลูมาอยู่ในทัพลิโป้ โดยอาจารย์ของเขา(เรียกว่า"เขา"น่าจะดีกว่า"เธอ" เพราะเสี่ยวม่านเป็นขันที)"โจเสง" อยู่ในทัพลิโป้เเละเจ๊ม่านของเราก็เป็นคนยิงเเฮหัวตุ้นจนตาบอด

หลังจากที่โจโฉยึดเมืองลิโป้ได้เสี่ยวม่านหลบอยู่บนหลังคาคอยหาโอกาสลอบสังหารโจโฉด้วยธนูอาบยาพิษ ธนูโดนโจโฉก็จริงเเต่พี่ตุ้นก็พุ่งทวนไปเสียบท้องเสี่ยวม่าน เขายังไม่ตายเเต่เมื่อมีผู้ค้าพนว่าเเท้จริงเเล้วเขาเป็นขันที กลุ่มทหารที่เคียดเเค้นขันที่ทั้งสิบที่เคยขูดรีดราษฎรจึงเรียกร้องให้โจโฉฆ่าเสี่ยวม่านโดยเร็ว โจโฉฟันเสี่ยวม่านจนตายเเละหลังจากนั้น.............

ขอไม่เล่าต่อเพราะบีบคั้นหัวใจเกินกว่าจะเขียนออกมาเป็นตัวอักษรได้ (เเต่มีรูปไว้ค่อยสเเกนมาลง)

ฉินอี้ลู่

หมอนี่เป็นคนที่มีจริงตามปวศ.เเต่ในฉบับนิยายไม่มี ในหงสาเป็นคนช่วยลิโป้ให้ไล่ขยี้เล่าปี่จนเล่าปี่เกือบจะจนมุม สุดท้ายพอลิโป้เเพ้เลยโดยเตียวหุยเก็บซะ

 ที่เหลือก็มีเเต่พวกปลาซิวปลาสร้อยเเล้ว ความจริงอยากทำกลุ่มกบฏ ซ่งเหียน งุยซก เฮาเสงต่อ เเต่ต้องรีบกลับเเล้วไว้วันหลังค่อยมาต่อ

สุดท้ายก็เเปะเเฟนอาร์ตสั่วๆล่ะ

 

ลิโป้+มือซ้าย+มือขวา+กุนซือคู่ใจ สั่วสุดๆ ทั้งรูปไม่ได้ใช้ selection เลย(ทั้งที่ได้ฉายาว่าเป้นเจ้าเเม่ selection) วาดไปวาดมาลืมตันก๋ง เลยต้องเอาลุงตันไปเเปะ เกาะไว้ตรงนั้น ลิโป้หล่อเกิน เตียวเลี้ยวไม่หล่ออย่างที่คิด555+ กลายเป็นลุงตันที่ใช้เวลาวาดน้อยที่สุดดันเหมือนที่สุดเเฮะ วาด+ลงสีเสื้อเกราะนี่สนุกจริงๆ

 

edit @ 3 Apr 2009 16:53:50 by ZhaoZiLONG

edit @ 28 Apr 2009 11:43:11 by ZhaoZiLONG

edit @ 6 May 2009 16:35:43 by ZhaoZiLONG

อ่านหัวข้อเเล้วอย่าคิดว่าเอนทรี่นี้มีสาระ....เอาเป็นว่าเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะจู่ๆก็อยากฟังเพลงๆนึงที่ดาวน์โหลดมาเมื่อ5 ปีที่เเล้ว จำไม่ได้ด้วยว่าตั้งชื่อไฟล์ว่าด๋อยอะไร...เเล้วมันอยู่ส่วนไหนของคอมหว่า??

 หลังจากการขุดคุ้ยอันยาวนาน...หาเพลงไม่เจอหรอก(น่าจะจำผิด คงอยู่ในอีกเครื่อง) เเต่ไปพบรูปCG สมัยหัดเดิน(เริ่มทำใหม่ๆ) จู่ๆก็เกิดหน้าด้านอยากนำมาเเฉ...เเละนี่คือที่มาของเอนทรี่นี้

 เริ่มจาก...

ม.1 ยังไม่มีอะไรจริงจัง เเต่รู้เป็นครั้งเเรกว่า Photoshop ใช้ทำอย่างอื่นได้นอกจาก crop รูป จากการลงเรียนวิชาปลูกรัก "By Heart Card" เเล้วเห็นผลงานอันอลังการของโอจี้คุง

ม.2 กระเเสบ้า TS online บวกกับเห็นคนๆนึงวาดรูปลงในนิตยสารเกม TS ก็เลยทำให้อยากวาดมั่ง เลยเสิร์ชเน็ตดูวิธีใช้ PS ระบายสี ไปเจอเว็บๆนึงสอน(ซึ่งจำไม่ได้ว่าเว็บอะไรเเล้ว) จึงเกิดเป็น CG รูปเเรก(ไอ้ชุดเเดงๆ ด้านขวาน่ะ) เเละรูปอื่นๆตามมา ส่วนใหญ่ที่วาดก็เป็นแฟนอาร์ตจากเกม Dynasty Warriors กับการ์ตูน ซึ่งตอนนั้นอ่านอยู่เรื่องเดียวคือ มังกรอหังการ หมาป่าคะนองศึก

 

ม.3 หลังจากที่เขียนการ์ตูนเรื่อง Dragon tale มานานบวกกับงานศิลปะของอาจารย์ จักรินทร์ ที่ต้องวาดการ์ตูน ก็เริ่มวาดตัวละคร ในเรื่องทุกตัวที่นึกออก ที่ยังนิยมวาดอยู่จนถึงขณะนี้ก็มี จูล่ง กับเเมลงวันหัวเขียวหลิวอี้ นอกจากนั้นก็ยังวาดเเฟนอาร์ตเกม Dynasty Warriors อยู่เหมือนเดิม เเละเเฟนอาร์ตจากการ์ตูนเรื่อง เทพวิบัติ ทำให้เราเริ่มรู้ตัวว่าสเป็คเราเพี้ยนขนาดไหน ณ ตอนนี้เองที่มีคนในบอร์ดขอให้วาดรูปเเม่ทัพให้รูปนึง ซึ่งมันจะส่งผลกับงานอื่นๆในอนาคต !โปรดสังเกต จำนวนผู้หญิงที่วาดเริ่มลดลงอย่างน่าใจหาย!

 ม.4 หลังจากเริ่มคล่อง PS ปีนี้ก็เลยวาดเเฟนอาร์ตจากการ์ตูนหรือหนังที่คิดว่าหล่อ เท่ห์  จากทุกเรื่องที่อ่าน/ดู อาทิ จิ้งจอกภูเขาหิมะ,เปาบุ้นจิ้น(ดาวเทพฯ),การ์ตูนเรท R มหาสงครามลูกเเก้ว มากะ, battle of wits(ปีนั้นดูหนังเเค่เรื่องเดียว),ซอดองโย(อันนี้จำวันที่วาดไม่ได้ เเต่คิดว่าน่าจะอยู่ period นี้) ถึงกระนั้นเเฟนอาร์ตไดวอร์ โดยเฉพาะจูล่ง ยังมีให้เห็นประปราย เป็นอันสรุปว่าปีนี้วาดจูล่งเยอะมาก เจอจูล่งในสื่อไหนก็วาดหมด ในขณะที่กระเเส Dragon tale เริ่มเเผ่วลงไปเเปรผกผันกับความยากของวิชาฟิสิกส์

 ม.5 เริ่มเเต่งลำนำวิบัติ ทำให้ต้องมาเริ่มหัดวาดผู้หญิงใหม่ ถึงได้รู้ว่าตัวเองวาดผู้หญิงไม่เป็น(เเถมเรื่องนี้ผู้หญิงเยอะกว่าผู้ชายด้วยสิ เเต่ตอนนี้ผู้ชายชักเยอะกว่าเเล้ว) เเถมได้เเลกกันวาดรูปกับแฟนนิยายเลยได้เริ่มวาดอะไรที่หลากหลาย ฉีฟุกับฉีเค่อฉินของเราก็ถือกำเนิดในปีนี้ อันที่จริงปีนี้นับว่าวาดรูปน้อยมาก คงเพราะลายเส้นเปลี่ยนบ่อย เเละเริ่มพัฒนาจนวาด"คน" ดูเป็น "คน" เริ่มมีคนชมว่ารูปสวย (ลอยเรย)

*ตกรูปนายกองฉีไปคนนึง

 

ม.6 เทอมต้น ฟื้นฟูยุค Dragon tale การกลับมาอีกครั้งของเเมลงวันหัวเขียวหลังจากหายหน้าไปนานกว่า 3 ปี ส่วนจูล่งเป็นอีกตัวหนึ่งที่รอดพ้นจากมรสุมวิชาม.ปลายมา เเละพัฒนามาควบคู่กัน(ลองกลับไปดูดิ๊ ทุกปีที่ผ่านมาจะมีจูล่งจาก Dragontale ซึ่งส่วนมากจะอยู่คู่กับธงจ้าว หรือไม่ก็เอาธงพันตัว -*-) งานช่วงนี้มีเเต่คนบอกว่าสั่วกว่าปีที่เเล้ว(ก็เเหงดิ เวลามันมีน้อย จากปกติทำรูปละ 12 ชม. หลือรูปละ4 ชม. จะไม่ให้สั่วได้ไง)

จากนั้นก็เริ่มเข้าสู่ยุค green-gown-warlord>>เเปลง่ายๆว่าเเม่ทัพเสื้อเขียว จากที่บอกว่าติดใจเเม่ทัพตอนม.3 ก็เริ่มมาปรากฏเด่นชัดในปีนี้ เเละไม่รู้ทำไมบังเอิญลงสีเสื้อคลุมสีเขียวทุกคนเลย ยกเว้นนังเค่อฉิน ลำนำวิบัติกับเเฟนอาร์ตนิยายยังมีให้เห็นบ้างอยู่ประปราย เริ่มถึงขีดสุดของการใช้เมาส์หนูลงสี เพราะรู้สึกว่ามันลงสีผมไม่ได้ดั่งใจ เเต่เเม่จะให้ tablet เป็นรางวัลถ้าเอนท์ติด....รอวันนั้น หุหุ (คือความจริงเเม่ให้เลือกระหว่าง Tablet กับมือถือ งบให้ 4000 จะเลือกอะไรดี...เพราะมือถือก็ใกล้เดี้ยง)

 

เอาเป็นว่าจบ...สำหรับการขุดคุ้ย+เเฉตัวเอง...ได้ข่าวจากโอจี้ว่าการ์ตูนลงวาสารชมรมมีน้อย ไปวาดการ์ตูนต่อดีก่า<< ทั้งๆที่วันเสาร์เเกจะสอบความถนัดเเพทย์เนี่ยนะ

 ปล. -_-" เอนทรี่นี้ทำไปเพื่อ??? ชักงงกะตัวเอง